Niedziela, 20 Września, 2020     ostatnia aktualizacja 20-09-2020
 
Ribatejo - odmiany winorgron
 
2007-12-11

Ribatejo to miejsce gdzie spotkamy między innymi te trzy typowo portugalskie odmiany winorośli: Trincadeira, Castelão, Fernão Pires. Oto kilka słów na ich temat.

 
Trincadeira
Odmiana świetnie sprawdzająca się w portugalskim klimacie. Synonimy pod jakimi możemy tę odmianę napotkać to: Tinta Amarela (w Douro), Mortágua, Trincadeira Preto i Creto Preto.

Trincadeirę cechuje spora odporność na upały, wykazuje jednak dużą wrażliwość na choroby grzybowe, cienka skórka łatwo poddaje się gniciu. Spore uprawy znajdziemy w Alentejo i Estremadurze, ale przyjęła się też w regionach Algavre i Pamela. Stosowana często przy produkcji porto. Powstałe z niej wina jednoodmianowe maja szansę rozwinąć dobry, wyrazisty, choć mało finezyjny styl - są soczyste, korzenne i mocarne, ze sporą zawartością tanin. Dojrzewanie w beczkach znacznie ten obraz wygładza, nic więc dziwnego, że producenci nie żałują euro na dębinę. Dla urozmaicenia tej nieco chropawej stylistyki, Trincadeira bardzo często łączona jest w blendach, np. z Merlot czy Cabernet Sauvignon a w Alentejo z Aragonez.

 

Castelão
Czerwona, bardzo popularna w Ribatejo odmiana, w sąsiedniej Estremadurze zwana Perquita, ale znana również pod nazwami Castelão Francês i João de Santarém. Z czasem rozprzestrzeniła się po wszystkich portugalskich regionach winiarskich. Jest dość trudna w uprawie, potrafi za to doskonale pokazać cechy siedliska i - jeśli ma dobre warunki do dojrzewania. - wydać na świat interesujące wina. Nie lubi zbyt żyznych gleb i zbyt wiele wilgoci. Plenna, z tendencjami do zbytniego rozrastania się i Daje zwykle dość obfite w owoc, krzepkie, nieco jednak czerstwe wina. W dobrym wydaniu cechuje je jednak korzenność, mięsistość i ognista natura.
 
Fernão Pires
Najpopularniejsza w Portugalii odmiana biała. Dużo upraw w Bairrada, gdzie znana jest jako Maria Gomes, sporo jej także w Ribatem. Jej obecność wyraźnie zaznacza się także w Estremadurze, półwyspie Setubal a także Alentejo.
Dojrzewa wcześnie, wyznaczenie czasu zbioru i jego szybkość w jej wypadku nabiera dość szczególnego znaczenia. Łatwość dojrzewania wiąże się z pewnym brakiem mianowicie dość szybko koncentrując cukier szybko traci zawartość kwasów. Cechuje niezła struktura i przyzwoita aromatyczność typowe są nuty białych kwiatów, lekko miodowe i lipowe a także delikatna pikantność w ustach. Uprawiana również w Południowej Afryce.
 

© tekst: Mariusz Kapczyński
© zdjęcia: ICEP