Wtorek, 25 Kwietnia, 2017     ostatnia aktualizacja 20-04-2017
 
Xinomavro i przyjaciele
 
2015-05-21

Kilku rzeczy nauczyłem się podczas objazdu po winnicach północnej Grecji: że tamtejsze lokalne odmiany mają znakomity potencjał, że wina potrafią być naprawdę mineralne i słone, że jest wiele przykładów na to, że wino przy dużej koncentracji może zachować lekkość, czego znakomitym przykładem jest xinomavro. Oto kilku producentów których odwiedziłem oraz ich najbardziej interesujące wina.

KIR-YANNI. Osobno

Rodzina Boutari uruchomiła swoje winiarskie przedsięwzięcie już w XIX wieku. Dziś to jeden z największych producentów w kraju. Rodzina jest wpływowa (ojciec właściciela Kir-Yanni, Stelliosa Boutarisa jest merem Tesalonik). Omawiana tu posiadłość znajduje się w apelacji Naoussa. Działa tu bowiem Stellios Boutaris, który w roku 1997 oddzielił się od rodzinnego przedsięwzięcia, by realizować własne winiarskie plany. Ruszył z osobnym projektem - Ktima Kir-Yianni (winiarnię założono na miejscu dawnej rodzinnej posiadłości Boutari Yianakohori, gdzie już w 1970 roku eksperymentowano z nowymi nasadzeniami i odmianami). Stellios będąc w posiadaniu wielu winnic o doskonałej lokalizacji mógł sobie tu pozwolić na produkcję nastawioną na bardziej wyszukane i złożone wina.


Stellios Boutaris prowadzi winiarnię Ktima Kir-Yianni (fot. M. Kapczyński)

Stellios to osobowość i fachowiec ceniony w świecie nie tylko greckiego winiarstwa. Winnice liczą prawie 50. hektarów. Produkuje się wino zarówno z odmian lokalnych jak i międzynarodowych (m. in. merlot, syrah i xynomavro, sauvignon blanc, gewurztraminer, roditis). Niska wydajność z hektara, dobre zarządzanie zastosowaniem beczki (w użyciu duże iużywane). Stellios praktykował i pracował w USA, jest świetnie zorientowany w marketingowych strategiach i kondycji winiarskiego rynku na świecie. Wina z Kir-Yianni są przemyślane - dobre i równe, ciekawe i mineralne, z dobrą ceną.

(4) Akakies rose sparkling 2013, PDO Amyndeon, 11,5% Musujące, produkowane metodą charmata. 100% xinomavro. Aromatyczne, owocowe (czereśnie, truskawki). W ustach owocowe, malinowe, rześkie kwasowe, owocowe. Sympatyczne, z dobrymi, intensywnymi bąbelkami, bardzo sympatycznie się je pije. Solidnie wykonane wino. Odświeżający finisz. 5 euro.

(4+) Petra 2014, PGI Macedonia, 12% 80% Roditis, 20% malagouzia. Przyjemne, lekkie i mineralne, z delikatnym kamienno-słono-piaskowym tłem oraz delikatną egzotyczną nutą. W ustach świeże, zwiewne, lekkie i bardzo przyjemne w odbiorze. Czyste, z transparentną strukturą. Nuty jabłkowo-pestkowo-jaśminowe, jest troszkę siana i polnych ziół. Sympatyczne i lekkie wino. Plus za znakomitą relację cena-jakość. 3 euro.

(4) Samaropetra 2014, PGI Florina, 13% 50% roditis, 50% sauvignon blanc. Nuty marakui, trawy, dojrzałego ananasa i skórek z owoców tropikalnych. W ustach gładkie, korzenne, akcenty ananasa, białego grejpfruta, cytryny. Przyjemna goryczka (skórka białego grejpfruta) i ziół w finale. Świetne do duszonego kurczaka, królika w śmietanie. 4 euro.

(4+) Tesseris Limnes 2013, PGI Florina. 60% Chardonnay, 40% gewurztraminer. 40% chardonnay dojrzewało  w beczkach - delikatne dotknięcie wanilii jest widoczne. Poza tym, aromaty miękkie i owocowe, dojrzała gruszka, pestki jabłkowe, lekka słoność, piaskowe, mineralne tło. Atrakcyjne, komercyjne wino, z ładną tropikalną nutą. Lekka goryczka. 7 euro.

(4) Akakies 2014, PDO Amyndeon Rose. Xinomavro. Jedno z najlepiej sprzedających się rose w Grecji. W kolorze róż majtkowy. Całość przyjemna - są owocowe klimaty, czerwonej porzeczki, herbatki hibiskusowej, kompotu z rabarbaru, truskawek. Klasyczne, owocowe, świeże i żwawe proste i smaczne. 3,50 euro.

(3+) Paranga red 2013, PGI Macedonia, 13,5%
50% merlot, 25% xinomavro, 25% syrah. Bez dojrzewania w beczkach. Kolor lekki lekko buraczany. Aromaty korzenne, wiśniowo-pestkowe, proste. Podobnie w ustach taniczne, proste, korzenne, goryczkowe. 3,50 euro.


Diaporos to xinomavro z dodatkiem syrah (fot. M. Kapczyński)

(4) Ktima Kir Yianni 2011, PGI Imathia, 14% 60% merlot, 40% xinomavro. Bardziej poważne, czystsze, dosadne i wyraźniej beczkowe (12 miesięcy w barriques i większych beczkach). Sporo pestki, wiśni, dymu, soczyste, lekko korzenne, ziołowe. Ciekawe i smaczne wino, które powinno podobać się w Polsce. Ma dobrą kwasowość i taniny. Do jedzenia jak ulał. 5 euro.

(4+) Dyo Elies 2011, PGI Imathia, 14,5% 60% syrah, 30% merlot, 10% xinomavro. Mocny wyrazisty owoc, gęsty żywiczny, leśny i pestkowy, są nuty dymne przypalone, mięsne. W ustach taniny, kwasowość (dają świetny potencjał na dojrzewanie). 8 euro.

(4+) Kali Riza 2011, PDO Amyndeon, 13% 100% xinomavro. Ponad 60 letnie winnice (owoce kupowane od winogrodników). Przyjemne pikantno-korzenne nuty, suszone pomidory. Szczupłe, kościste, fajne. Nuty fiołków, niezapominajek, lekko owoc leśne Wino zgrabne, żywe, mocarne ale delikatne. Udane wino. Dobra cena. 5,50 euro.

(5-) Ramnista 2011, PDO Naoussa,
100% xinomavro. 10-14 beczki w drugim uzyciu. Aromaty eleganckie gęste zachęcające – dymne, kwiatów górskich, żołędzi, pieczonych kasztanów, atramentu, grafitu wędzonego mięsa oraz grillowanych warzyw, wiśni. W ustach również wyraziste, niby ostre owocowością, kwasowościa i taninami, ale jednak głebokie z ułozoną, zbalansowaną i atrakcyjną fakturą. Pasuje do grzybów (truffle) dzikie ptactwo, gęste sosy “mysliwskie” (z dodatkiem ziół, korzeni, jałowca, etc).  7 euro.

(5) Ramnista 2005, 14,5% Xinomavro i merlot. Lekko zwierzęce, warzywne, ziemiste leśne swietnie rozwinięte. Dobry rocznik poukładane stylowe bardzo ziołowe. Lekko warzywne, więcej tu nut truflowych, oliwkowych, Niesamowita, świetna kwasowość, która bardzo ładnie podbija tu bębenka. Dobre, żywe, bardzo eleganckie wino.

(4+) Diaporos 2011, PGI Imathia, 14,5% 87% xinomavro, 13% syrah. Wyważone owocowo-warzywne, tytoniowe. Świetna jakość owoców, kwasowość. Zbalansowane, ciągle młode, warto poczekać, ale potencjał jest tu naprawdę duży. Wyraziste elementy. Ciekawe. Dobre, ale za połowę ceny można zaznać podobnych, fajnych klimatów kupując Ramnistę. 14 euro.

(4+) Mple Alepou 2011, PGI Imathia, 13% Cabernet sauvignon, merlot, syrah, xinomavro, peti verodot, mavrodaphne, malbec. Nazwa znaczy „niebieski lis”. Bardzo ciemny, gęsty kolor. W aromatach i smakach następuje powrót do znanych “europejskich” klimatów – mocne owoce, tytoń, skóra, pieprz, gęsta wiśnia, pestki. Skoncentrowane i mięsiste, żwirowe, ziemiste, Wydaje się, że można sobie to najdroższe wino odpuścić na rzecz świetnych wydań xinomavro. Tutaj płaci się za ciekawostkę, ale jednak wino przypomina wiele podobnych historii z różnych innych krajów, jest bardziej międzynarodowe. 18 euro.


KTIMA ALPHA. Z czerwonym polotem
Posiadłość założona w 1997 roku.u lokowana w północno-zachodniej Macedonii, w Amyndeon, dystrykcie Florina, lokalizacji zwanej "Ampelia", korzysta z dobrodziejstw mikroklimatu, ubogich piaskowo-gliniastych gleb oraz położenia na wysokości ok. 700 m.n.p.m. Prowadzi ją utalentowany enolog Angelos Iatrides i wingrodnik Makis Mavridis. Posiadłość stworzono z pomału skupowanych opuszczonych i zaniedbanych starych winnic.


Angelos Iatrides, enolog w Ktima Alpha (fot. M. Kapczyński)

Winiarnia posiada niecałe 40. hektarów winnic hektarów upraw winnice ulokowane na niewielkich wzniesieniach korzystają z kontynentalnego klimatu i dwóch niedaleko położonych, dużych jezior. Uprawia się odmiany typowo greckie i mięzynarodowe. Mogą się poszczycić naprawdę dobrymi osiągnięciami – portfolio win czerwonych robi wrażenie, to np. jedna z nielicznych winiarni, która z powodzeniem uprawia pinot noir i ma z niego dobre efekty. Poza nim w uprawie sauvignon blanc, chardonnay, gewürztraminer, malagouzia, xinomavro, syrah, pinot noir merlot, ale też np. tannat czy barbera. Przyznać trzeba, że posiadłość zarządzana jest pod wszelkimi aspektami bardzo profesjonalnie (produkcji, marketingu, etc.). Robią tu świetne xinomavro. Wina są równe nowoczesne, zgrabnie zrobione i dobrze „poukładane” stylistycznie. Skoncentrowane, ale nie są przeciążone, prezentują się dość lekko, zwiewnie, mają dobrą kwasowość. Wypadają atrakcyjnie, wykonanie są nienaganne, nie ma zmęczenia. Umiejętnie stosuje się tutaj beczki.

(4) Axia blend 2011, PGI Florina, 14,5%
Xinomavro i syrah pół na pół. Przez 12 miesięcy we francuskim dębie. Bazowe wino. Ładna świeża owocowa nuta, z pewną elegancją. Czyste przejrzyste, bardzo owocowe i zachęcające. Sporo soczystej wiśni, pestki, borówek owoców leśnych. W ustach wyraziste, kwasowe, z dobrymi wyraźnymi taninami. 10 euro.

(4) Alpha syrah 2011 PGI Florina, 14,5%
Chłodne wyraziste wino, ma charakter odmiany, dość rześkie, żywe, proste, ale też „blade”. Aromaty roślinno-leśne, pestkowe. Może podobać się ładnie wyróżniająca się kwasowość - ta żywość nadaje mu nerwu. Pieprzne jagodowe, lekko wiśniowe. 10 euro.

(4+) Alpha Xinomavro 2010, PDO Amyndeon, 13,5% Rok we francuskiej beczce i rok w butelce. Fajne aromaty granatu, róży, likieru wiśniowego. Trochę chudsza struktura, lżejsza owocowość. W ustach soczyste, słodkie, akcenty tarniny, aronii, borówek, świeżych malin – wszystko prezentuje się żwawo z nerwem, czysto ciekawie i intensywnie. Pieprzna i lekko korzenna końcówka.

(5-) Alpha Xinomavro 2010 reserve old wines 2010, 13,5%, PDO Amyndeon Z 89-letnich winnic. 24 miesiące w beczce i rok w butelce. Delikatny aromat malin, ściółki, korzeni, mchu, igliwia, czerwonego pieprzu i świeżych wiśni. Aromaty prezentują się elegancko i krucho. W ustach wypada lekko, delikatnie owocowo, żywiczne, są ściółkowe klimaty. Ładna kwasowość i pieprzność. Kruche, stylowe i bardzo przyjemne wino. 15 euro.

(5) Alpha Xinomavro 2009 reserve old wines, 13,5%, PDO Amyndeon Aromat bardziej dojrzały, ale i bardziej gęsty (ten rocznik był cieplejszy). Soczyste i bardzo wyraziste. Nuty wiśni, lekko apteczne, żywiczne. Są akcenty fiołkowe i innych kwiatów. Wypada bardziej mocno choć to ciągle wino delikatne. Złożone, o dobrej strukturze. Jagodowa końcówka. 15 euro.

(4+) Alpha Estate Blend 2011, PGI Florina 14,5%
60% Syrah, 20% merlot, 20% xinomavro (co rok podobna kompozycja, z naciskiem na syrah, niska wydajność około 30 hl z ha). Rok w beczce i rok w butelce. Aromaty soczyste, gęste, “czarne” – tarnina, czarna porzeczka, aronia, owoc czarnego bzu i akcenty balsamiczne. Wyraziste i zachęcające. W ustach owocowe, wartkie i świeże, ułożone na lekko ziemistej, smolistej, przypalonej nucie. Wszystko skomponowane i poukładane jak trzeba. Atrakcyjne wino, sexy.


Degustacja win Alpha (fot. M. Kapczyński)

(5-) Alpha Estate Blend 2009, PGI Florina, 14% Balsamiczno-żywiczne i apteczne klimaty, fajnie poukładane, giętkie i rozlożyste. Sporo nut świeżego soku z wiśni, pestek, dobrych dojrzałych tanin, skóry i pieprzu. Zarówno aromaty i smaki prezentują się świeżo, wypada najbardziej kwasowo. Smak świeżych wiśni, soku z granatu, jagód i aronii. Dobre wyraziste wino, z charakterem. Pieprzne i z potencjałem dojrzewania. Prezentuje się atrakcyjnie i  młodo.

(5-) Alpha One Merlot 2008, PGI Florina, 14,5% 36 miesięcy w beczkach francuskich. Klasyczna wędzona śliwka, plus zioła i pieczone mięso. Miękkie nuty borówek, igliwia, trochę grzybów i kory. W ustach jest to wino rozwinięte, miękkie, dojrzałe, dobrze dotarte. Merlot w dobrym leciwym wydaniu. Marmoladowo-pieprzny, gładki i delikatnei kwasowy. 45 euro.

(4+) Alpha Sauvignon blanc Fume 2013, PGI Florina, 13,5%
Aromat ziół, kwiatów polnych, anyż, apteczna nuta syropu na kaszel. W ustach podobnie ziołowo, grejpfrutowo, pestki. Wino w fajnym stylu, dalekim od agrestowych i jabłkowych klimatów. Akcenty geranium, rozmarynu, świeżych sosnowych igieł. Bardzo ciekawe wino. Powinno sprawdzić się w gastronomii.

(5-) Alpha chardonnay 2013, PGI Florina, 13,5% Dość lekkie z lekką nutą papierówki, gruszki, pestki, kremu z ptysia i muszli skorupiaków (sól). W ustach lekko tropikalne, mineralne gładkie, ale też prezentujące przyjemną  kwasowość. Wino skromne, atrakcyjne, wyważone delikatne i zbalansowane. Jest tu elegancja. Znakomicie zastosowana beczka. Świetne wino.

(5-) Alpha Malagouzia Single Vineyard Turtles 2014, PGI Florina, 12,5% 100% malagouzia. Aromaty wyraziście kwiatowe (jaśmin, biała róża, biały bez, rumianek) plus dojrzałe jabłko gruszka, trochę cytrusów (cytryna, pigwa, grejpfrut). W ustach mineralne, słonawe, lekko tropikalne, mirabelka. Wino o delikatnej, kruchej konstrukcji, ma wyrazisty akcent terroir i sól w finiszu. Bardzo dobre wino. 10 euro.


TSANTALI. Duży gracz
Tsantali to bardzo duży producent. Posiada winnice w różnych lokalizacjach kraju – na górze  Athos, w Rapsani, w Tracji (Maronia) czy na Santorini. Korzenie pierwszej działalności firmy znajdują się we wschodniej Tracji, kiedy to w 1890 roku, kiedy to rodzina Tsantali zaczęła produkować wino, destylować ouzo i tsipouro. Dziś już czwarte pokolenie kontynuuje te tradycje.
Winnice Tsantali ulokowane na świętej górze Athos to niezwykły obszar - ulokowanych jest tutaj 22 monastyrów, w większości o bardzo ścisłej regule. Ja miałem okazję odwiedzić inną ich winnicę u stóp - Olimpu w przytulnej wiosce Rapsani, która nadała nazwę apelacji. Są tu stare, ponad 50-letnie winnice prowadzone "na głowę" (gobelet). Rośnie w nich xinomavro, stavroto i krassato, które występuje tylko w tej apelacji.


Wioska Rapsani (fot. M. Kapczyński)

W 1990 roku Tsantali rozpoczęło współpracę z tutejszymi winogrodnikami i rozpoczęło produkcję. Sama wioska jest pięknie położona przytulna, bardzo tradycyjna, mocno związana z winem. 40% win Tsantali idzie na eksport, sprzedają do Kanady, USA, Niemiec (jest tu 8 tys. restauracji greckich...) i Brazylii. Wina, których próbowałem okazały się przystępne, solidne, trudno byłoby mi nazwać je bardzo komercyjnymi, bo zachowany w nich był lokalny sznyt. Byłem zaskoczony, że tak duży producent utrzymuje solidny poziom i prowadzi solidną politykę cenową.

(4) Metoxi Chromitsa 2013, PGI Mount Athos, 12,5% 60% assyrtiko, 40% sauvignon blanc. Winnice klasztorne, prowadzone organicznie, bez nawadniania. Jest tu fajna mineralność assyrtiko plus akcenty cytrusowych owoców. Wino jest gładkie, owocowe, tropikalne, lekko rumiankowe, pestkowe. Dość gęste, z dobrą strukturą i mineralnym tłem. Trochę alkoholu w finiszu. 4 euro.

(5-) Santorini Assyrtiko 2013, Santo Wines, PDO Santorini, 14%
Przyjemne, lekkie aromaty, nuty mirabelek, rumianku, pokrzywy, cytrusów. W ustach chude, słone, bardzo mineralne. Świetnie się prezentuje - żwawo, ze świeżą strukturą. Zbalansowane i kompleksowe wino. Długie. 4,50 euro.

(4-) Maronia 2010, PGI Ismaros, 13,5%
Mavroudi (czyli mavrud). Nuty wiśni, bakłażana, oliwek, korzeni, wino jest ziemiste, pestkowe. W ustach trochę nierówne, kwaskowate, taniczne, suche, choć nie brak mu owocowości (żurawina, wiśnia, jagody). Łatwe w piciu, nieskomplikowane. 3,5 euro.

(4) Rapsani 2011, PDO Rapsani, 13,5% Xinomavro/krassato/stavroto. 6 miesięcy we francuskiej beczce. W nosie aromatyczne, soczyste, pełne dojrzałej wiśni, czereśni, śliwek, plus mokry tytoń, pestki, ziemia. W ustach soczyste, kasowe, bardzo wiśniowe, ziołowe, czekoladki z nadzieniem likierowym. Świeże i stosunkowo lekkie, z solidnymi taninami. Przyjemne, dobrze skrojone wino. 3,50 euro.

(4) Rapsani reserve 2010, PDO Rapsani, 13,5%. Bardziej warzywno-roślinne, Suszone pomidory, oliwki, bakłażan, podbicie nutą ziołową i ziemistą – zachęcające. W ustach potwierdza rejestr aromatyczny. Przyjemne solidne wino, z kwasowością i potencjałem na przyszłość. Można podglądnąć jak sie rozwija. Trzyma poziom. 4,50 euro.

(4+) Rapsani Grand reserve 2008, PDO Rapsani, 13,5% 18 miesięcy w beczce i 18 w butelce. Ziołowo-mięsno-owocowe. Skoncentrowane, złożone, o dobrej strukturze. Pieczone mięso, suszona żurawina, pestki, wiśnia, pieprz. W ustach wyraziste, dobra jakość owocu. Tytoń, świeżo zerwana wiśnia, plus zioła (majeranek, estragon, pieprz, jałowiec), skwarki słoniny, apteka. Wyraziste, dobrze skrojone i szczere wino. 6,50 euro.


Rapsani Grand reserve z winiarni Tsantali (fot. M. Kapczyński)

(
4) Metoxi Chromitsa 2012, PGI Mount Athos, 13,5% 80% cabernet sauvignon + limnio. Jeżyny, jałowiec, czarna porzeczka, pestki. Silne nuty ziołowe. W ustach intensywne, złożone skoncentrowane. ziemiste, pestkowe. Trochę suche, pieprzne, ale ma wyrazistą owocowość i podbicie korzenno-pieprzne iz nutą palonego drewna w tle. Solidne. 4 euro.

(5-) Cabernet sauvignon organic 2011, PGI Halkidiki, 14%
Żwawe i świeże aromaty. Palone, tytoniowe, jałowcowe, lekkie, przyjemnie mineralne, żwawe. Wypada czysto energetycznie. Sporo ziół, ziół, igliwie. Świetnie zbalansowane, harmonijne, Bardzo ładny, czysty charakter caberneta. 6 euro.

(5-) Abaton 2007, PGI Mount Athos, 14%
80% cabernet sauvignon, 20% limnio. Organiczne stare winnice (powyżej 50 lat). Spieczone mięso, dym, żywica, bakłażan z grilla, zioła. Solidne, soczyste, z lekko słodkim owocem. Znakomita jakość owoców. Stylowe, nieco posępne, ma chłodną elegancję i pozytywną nutę “octową”, która naprawdę dodaje mu czaru. Dobra kwasowość, styl. Naprawdę udane wino. 12 euro.

(4+) Vin Santo 2006, Santorini, 11% Z podsuszanych na słońcu owoców, dojrzewające przez trzy lata w beczce. Są aromaty rodzynek, owoców kandyzowanych, karmelu, miodu spadziowego. W ustach wyraziste miodowe, gęste. Syrop klonowy, apteka, suszone i kandyzowane owoce tropikalne. Dobra kwasowość, nie ma zbyt rozłożystych nut, ale jest koncentracja i świeżość i idąca za nimi przyjemność degustacji.


GEROVASSILIOU. Z pasją
Evangelos Gerovassiliou w 1988 roku założył w rodzinnej wiosce Epanomi butikową 45 hektarową winiarnię. Znajduje się ona 25 kilometrów Tesalonik i 15 kilometrów od tamtejszego lotniska więc gdybyście mieli trochę wolnego czasu – powinniście go odwiedzić. To jeden z najciekawszych i najlepszych producentów w Grecji. Jest to winiarz doświadczony, ceniony doradca, człowiek z pasją. Po ukończeniu uniwersytetu w Tesalonikach podjął enologiczne studia w Bordeaux. Jedną z jego zasług jest przywrócenie do życia niemal zupełnie zapomnianej odmiany malagousia. Daje ona świeże, przyjemnie i aromatyczne wina ze znakomitym jaśminowym i mineralno-słonawym podbiciem. Odmiana pochodzi z Nafpaktos, w zachodniej części Grecji. Można jej klony znaleźć w różnych miejscach Macedonii, choć obecnie jej uprawy znajdziemy także w Attyce i na Peloponezie.


Evangelos Gerovassiliou (fot. M. Kapczyński)

Jednak Evangelos jest skupiony nie tylko na odmianach lokalnych (assyrtiko, limnio, mavrotragano), w uprawie, na piaskowo gliniastych glebach, ma również sauvignon blanc, viognier, syrah i merlot, z których robi naprawdę stylowe wina.
Winiarnia Gerovassiliou jest przygotowana na enoturystów. W winiarni zbudowano niewielkie, ale imponujące, jeśli chodzi o zbiory, muzeum wina (efekt wielkiego hobby właściciela). Znajduje się tu np. kolekcja 2600. korkociągów! Jest to jeden z największych zbiorów na świecie. Przy winiarni znajduje się restauracja z tarasem i widokiem na winnice. Organizuje się sympozja i koncerty.
Warto wspomnieć, że Gerovassiliou ma on również udziały w legendarnej już 35-hektarowej posiadłości Biblia Chora założonej w 2001 roku w Kavala, zachodniej Macedonii. Jest to proestiżowy projekt, przedsięwzięcie joint venture wespół z utalentowanym enologiem Vassilisem Tsktsarlisem.
Wina Evangelos są delikatne, zbalansowane, o niskim alkoholu i dobrej kwasowości. Białe mają wspaniałą ekspresje, są mineralno słone. Czerwone bardziej nieokrzesane, dzikie, ziemiste. Na uwagę zasługuje dobre podejście do użycia beczki, jest ona w każdym wypadku niemal niewidoczna w winie. Importerem jest firma Amazis (Euro-food).

(4) White 2014, PGI Epanomi, 13,5% Assyrtiko i malagousia, bardzo eleganckie, delikatne. Mineralne, świeże, lekko gruszkowe, z białym pieprzem. Intensywne, pestkowe. Kwiatowo-jaśminowe, młode, długie.

(5-) Malagousia single vineyard 2014, PGI Epanomii, 13,5% Połowę wina fermentowano w beczkach. Jest dobra struktura, aromaty intensywne, kwiatowe. Wino jest słone, mineralne, ziołowo-rumiankowe. W pewnym momencie eksploduje w ustach, solą jodem, kwiatami, nutą świeżych owoców. Świetnie skrojone wino. Finisz ziołowy, szczupły, zbalansowany.

(4+) Viognier 2013, PGI Epanomi, 13,5% Fermentowane w beczce i w beczce przez 6 miesięcy dojrzewa. Kwiatowo-cytrusowe, dojrzałe nuty tropikalne, ale delikatne. Aromaty wyważone. Wino egzotyczne, smaczne, zbalansowane, bardzo mineralne z tropikalnymi owocami w tle (ananas, marakuja). Przyjemne, świeże.

(4+) Sauvignon blanc Fume 2013, PGI Epanomi, 14%
Fermentowane w beczce i przez ok. 7 miesięcy w nich dojrzewa. Ładna, „gęsta” aromatyczność. Tropikalne nuty, wyraziście owocowe, lekko miodowe. W ustach  podobnie obficie, owocowo i mineralnie. Lekko ziołowo, są skórki z cytryny, dojrzała brzoskwinia. Smak intensywny, wyrazisty, korzenny, skórkowy, śmietanowy. Długie. Beczka dała strukturę, ale nie dała przesadnych aromatów.


Evangelo... (fot. M. Kapczyński)

(4+) Chardonnay 2012, PGI Epanomi, 13,5% Wino gęste, rozwinięte, tłuste. Kremowe, delikatne, beczka zaakcentowana, ale sprzyja jej intensywna owocowość. Wino z dużą kulturą. Długie, eleganckie, lekko rumiankowe. 14 euro.

(4+) Avaton 2011, 14,5% Liminio, mavrudi, mavrotragano (odmiana ta daje głęboki kolor, miękkie taniny, potencjalnie wysoki alkohol). Wino suchawe, ziemiste, tarnina aronia, smoła żwir, czekolada, kawa. Lekko dymne, delikatne, ale w tle czai się dobry wyrazisty pestkowy i taniczny owoc. Nuta tostowa i lekko alkoholowa.

(4) Syrah 2010, PGI Epanomi, 14% Soczyste, żwirowo-ziemiste, aroniowe, owoc czarnego bzu i pieprzu. Aromaty czyste, świeże, z nerwem. Są nuty warzywne, grillowe, mięsne. Akcent kwasowości. Wino wypada ziemiście, mięsiście, troszkę zwierzęco, jako całość jest trochę nieokrzesane, dzikie.

(5-) Evangelo 2010, 14,5%
. Petit syrah i niewielki dodatek viognier, 3 lata w beczce. Kolor gęsty, intensywny. Aromaty, czyste głębokie - las po deszczu, szyszki, igliwie, pieprz, suszone zioła, pomidory, oliwki, pieprz. Bogato i intensywnie. W ustach likierowe, pieprzno-paprykowe.

(4+) Malagusia 2009, late harvest, 13,5% 3,5 roku w beczce, mała skala produkcji. Słodka (80g cukru na litr). Aromaty kwiatowe, ziołowe. Wino prezentuje się świeżo, kwasowo. Sporo nuty kwiatowo-miodowej (lipa, bez, rumianek). Dużo delikatnych akcentów egzotycznych plus wafel, słodka śmietanka. W ustach świeże, tropikalne i miodowe. Łagodne, miękkie i smaczne wino, które mimo słodyczy zachowuje lekką słoność i mineralność. 26 euro.

Mariusz Kapczyński

Wcześniej tekst ukazał się w "Rynkach Alkoholowych"

Punktacja:
(6) - wybitnie, prawdziwe arcydzieło
(5) - bardzo dobre, wino z dużą klasą
(4) - dobre, interesujące
(3) - przyzwoite
(2) - słabe
(1) - omijać z daleka, wino z wyraźnymi wadami
(- lub +) oznacza odjęcie/dodanie nieznacznych „półpunktów”